۲۸صفر سالروز رحلت پیامبر اکرم(ص) است، پیامبری که در دوران پر برکت رسالتش، آزادی و برابری و برادری را برای عرب جهالت زده به ارمغان آورد و در دوران 23 ساله نبوتشدر رسیدن به این هدف درنگ نفرمود.
هنگامی که حضرتش این جهان فانی را وداع گفت اعراب که به سختی جهان خارج از قوم و قبیله شان را می شناختند سر از خواب غفلت برداشته و به فتح جهان چشم دوخته بودند؛ اعرابی که بسیاری از آنان خواندن و نوشتن نمی دانستند و برای حفاظت از میراث فرهنگی قوم خود به حافظه نیرومندشان امیدوارتر بودند تا به کتاب و کاغذ و قلم، 80 سال بعد از وفات پیامبر اکرم(ص)، در خاک اسپانیا با مسیحیان می جنگیدند و در آن سامان مسجد و مدرسه می ساختند.
نکات بسیاری را می توان به عنوان میراث فرهنگی و عقیدتی پیامبر عظیم الشان برشمرد که هر کدام از این موارد خود به تنهایی محور تحقیقات، کتب و رسالات فراوان بوده است و خواهد بود. با این حال، یکی از مهم ترین نکاتی که شاید در بسیاری از مواقع نادیده گرفته شده باشد آرامش و صبوری پیامبر(ص) در برخورد با سختی ها و مشکلات و نکته سنجی ایشان در برخورد با مخالفان بود. با اندک تاملی در تاریخ صدر اسلام می توان دریافت که مشکلاتی که بر سر راه پیامبر(ص) قرار گرفتند، بی سابقه و نیز تکرارناشدنی است. رفتار ایشان در برابر کفار که بسیاری از آنان اقوام و نزدیکان آن حضرت بودند، نشان می دهد صبر و تحمل و نیز درک درست از شرایط روزگار اگر مبتنی بر احترام متقابل باشد سرسخت ترین دشمنان را نرم می سازد. نمونه مناسب این رفتار را می توان در برخورد پیامبر(ص) با ابوسفیان یافت که به رغم دشمنی حیرت انگیز با ایشان، در نهایت در برابر اسلام سر فرود آورد.
ما مسلمانان که خود را پیرو آیین پاک محمد می دانیم باید دین خود را به آیین پاک و پیامبر بزرگوارمان ادا کنیم و بر این اساس، رفتار سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ما می تواند آینه عقاید و افکار ما باشد. تاریخ زندگانی حضرت محمد(ص) نشان می دهد ارزش ها و اهداف چگونه باید در زندگی ما با یکدیگر تلفیق شوند بدون آنکه یکی دیگری را قربانی کند. درک درست از شرایط روز و مقتضیات زمانه، لزوماً به معنای قربانی کردن ارزش ها نیست. از سوی دیگر پایبندی به ارزش ها به این معنا نیست که فنا را بر بقا ترجیح و خوشبختی و سعادت را بی هیچ ارزش و فایده ای از کف بدهیم. شاید به دلیل عدم درک درست از این مساله است که بسیاری ناکامی در پیشرفت در ابعاد مادی را به گردن ارزش ها و عقاید اسلامی می اندازند و بسیاری نیز به دلیل ناتوانی در حفاظت از ارزش ها، دستاوردهای مادی بشر و علوم مختلف را ناکارآمد و مقصر می شمارند.
بر این اساس، مسلمان راستین می تواند پیامبر اکرم(ص) را الگوی خود قرار دهد و زندگانی دنیوی و اخروی خود را سامان بخشد. امید است مردمان و زمامداران مسلمان در این راه موفق باشند.
هنگامی که حضرتش این جهان فانی را وداع گفت اعراب که به سختی جهان خارج از قوم و قبیله شان را می شناختند سر از خواب غفلت برداشته و به فتح جهان چشم دوخته بودند؛ اعرابی که بسیاری از آنان خواندن و نوشتن نمی دانستند و برای حفاظت از میراث فرهنگی قوم خود به حافظه نیرومندشان امیدوارتر بودند تا به کتاب و کاغذ و قلم، 80 سال بعد از وفات پیامبر اکرم(ص)، در خاک اسپانیا با مسیحیان می جنگیدند و در آن سامان مسجد و مدرسه می ساختند.
نکات بسیاری را می توان به عنوان میراث فرهنگی و عقیدتی پیامبر عظیم الشان برشمرد که هر کدام از این موارد خود به تنهایی محور تحقیقات، کتب و رسالات فراوان بوده است و خواهد بود. با این حال، یکی از مهم ترین نکاتی که شاید در بسیاری از مواقع نادیده گرفته شده باشد آرامش و صبوری پیامبر(ص) در برخورد با سختی ها و مشکلات و نکته سنجی ایشان در برخورد با مخالفان بود. با اندک تاملی در تاریخ صدر اسلام می توان دریافت که مشکلاتی که بر سر راه پیامبر(ص) قرار گرفتند، بی سابقه و نیز تکرارناشدنی است. رفتار ایشان در برابر کفار که بسیاری از آنان اقوام و نزدیکان آن حضرت بودند، نشان می دهد صبر و تحمل و نیز درک درست از شرایط روزگار اگر مبتنی بر احترام متقابل باشد سرسخت ترین دشمنان را نرم می سازد. نمونه مناسب این رفتار را می توان در برخورد پیامبر(ص) با ابوسفیان یافت که به رغم دشمنی حیرت انگیز با ایشان، در نهایت در برابر اسلام سر فرود آورد.
ما مسلمانان که خود را پیرو آیین پاک محمد می دانیم باید دین خود را به آیین پاک و پیامبر بزرگوارمان ادا کنیم و بر این اساس، رفتار سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ما می تواند آینه عقاید و افکار ما باشد. تاریخ زندگانی حضرت محمد(ص) نشان می دهد ارزش ها و اهداف چگونه باید در زندگی ما با یکدیگر تلفیق شوند بدون آنکه یکی دیگری را قربانی کند. درک درست از شرایط روز و مقتضیات زمانه، لزوماً به معنای قربانی کردن ارزش ها نیست. از سوی دیگر پایبندی به ارزش ها به این معنا نیست که فنا را بر بقا ترجیح و خوشبختی و سعادت را بی هیچ ارزش و فایده ای از کف بدهیم. شاید به دلیل عدم درک درست از این مساله است که بسیاری ناکامی در پیشرفت در ابعاد مادی را به گردن ارزش ها و عقاید اسلامی می اندازند و بسیاری نیز به دلیل ناتوانی در حفاظت از ارزش ها، دستاوردهای مادی بشر و علوم مختلف را ناکارآمد و مقصر می شمارند.
بر این اساس، مسلمان راستین می تواند پیامبر اکرم(ص) را الگوی خود قرار دهد و زندگانی دنیوی و اخروی خود را سامان بخشد. امید است مردمان و زمامداران مسلمان در این راه موفق باشند.
+
نوشته شده در سه شنبه ششم اسفند 1387;ساعت 1:25;
توسط درخشان; |
